Archive for Styczeń, 2019

Stężenie leku w osoczu

czwartek, Styczeń 3rd, 2019

Ogromna liczba danych uzyskiwanych w badaniach farmakokinetycz- nych wymaga już opracowywania komputerowego, szczególnie wówczas, gdy stężenie leku bada się w różnych kompartmentach, określając jego formy związane, jego metabolity oraz zmieniające się lub pojawiające się różne parametry metabolizmu ustrojowego itp.1

Stężenie leku w osoczu nie jest jedynym parametrem, który rnazna^ czenie dla charakterystyki- działania leku. Ważne znaczenie zwłaszcza dla – kumulacji w organizmie, ma biologiczny okres półtrwania leku W osoczu, który jest również wskaźnikiem dynamicznej równowagi pomiędzy procesami przyswajania, dystrybucji metabolizmu i wydalania. Biologiczny okres półtrwania warunkuje czas działania leku. Przykładem istotnych różnic gatunkowych zarówno parametrów farmakokinetycz- nych, jak i farmakodynamicznych jest poniższe zestawienie wg Hilla (przedstawicielom wszystkich gatunków podano tę samą dawkę hekso- barbitalu na kg masy ciała).

(więcej…)

LEKI STOSOWANE W ZABURZENIACH CZYNNOŚCI GRUCZOŁU ŁZOWEGO

środa, Styczeń 2nd, 2019

Gruczoły łzowe wytwarzają wodnisty płyn (łzy), wydalany kanałami w zewnętrznym kącie worka spojówkowego. Dzięki nim oraz odruchowemu mruganiu spojówki oczu są stale zwilżane. W łzach znajduje się lizozym oraz immunoglobulina IgA, których zadaniem jest ochrona przed zakażeniami bakteryjnymi.

Gruczoły łzowe są unerwione przez układ autonomiczny. Leki para- sympatykomimetyczne zwiększają wydzielanie łez, a leki sympatykomi- metyczne – zmniejszają. Działanie to związane jest z wpływem obu grup leków na naczynia krwionośne gruczołów łzowych, których rozszerzenie powoduje obfite łzawienie.

(więcej…)

Moroksydyna

wtorek, Styczeń 1st, 2019

Wiele leków hamuje tzw. odpłaszczanie się wirusa, czyli uwalnianie genomu wirusa. Tak działają w stosunku do niektórych wirusów korty – kosteroidy, chlorochina, kwas acetylosalicylowy oraz inhibitory syntezy białka, np. aktynomycyna i puromycyna.

Najbardziej istotnym procesem w leczeniu chorób wirusowych jest hamowanie replikacji i dojrzewania, mimo że te procesy też nie niszczą wirusa, a jedynie utrudniają polimeryzację wirusowych kwasów nukleinowych w komórce. Wiele leków wydaje się wywierać takie działanie. Wśród nich możemy wyróżnić leki hamujące nieswoiście polimeryzację kwasów nukleinowych (antymetabolity kwasów nukleinowych i białek) oraz swoiście replikację kwasów nukleinowych wirusów (moroksydyna, amantadyna, metysazon oraz tzw. antybiotyki przeciwwirusowe, np. aktynomycyna D, puromycyna, mitomycyna).

(więcej…)